23/02/2018

Bedrijfsgeschiedenis van dichtbij – Episode 5: Wijsheden over menselijkheid en goesting

Wat zouden de anciens – als ‘oude wijzen’ van het bedrijf – graag doorgeven aan jongere generaties? De antwoorden zijn uiteenlopend. Maar er is een rode draad: ‘menselijkheid’ keert steeds terug, zij het op verschillende manieren. We sluiten deze vijfdelige reeks over de bedrijfsgeschiedenis van Vitrapack af met een gesprek over  waardevolle groeiruimte en het belang van persoonlijk contact. Dé gouden raad van werknemers ‘op hun oude dag’? Goesting in en op het werk en een gulle glimlach.

Wat zouden de anciens graag doorgeven aan jongere generaties? De antwoorden zijn uiteenlopend.

Wat zouden de anciens graag doorgeven aan jongere generaties? De antwoorden zijn uiteenlopend.

Als eerste komen kansen en doorgroeimogelijkheden ter sprake. ‘Met de leeftijd komt vaak ook meer verantwoordelijkheid’, vertelt Paul. Hij beschouwt dat als een eer, en als een bron van voldoening. ‘Er groeien veel medewerkers door van de productie naar sleutelposities binnen het bedrijf. Iedereen krijgt kansen om dingen te realiseren. Dat gebeurt niet overal. Maar het werkt wel enorm motiverend: wanneer je verantwoordelijkheden krijgt en je kan de uitdaging tot een goed einde brengen, dan geeft dat voldoening.’

“Er groeien veel medewerkers door van de productie naar sleutelposities binnen het bedrijf. Iedereen krijgt kansen om dingen te realiseren.” — Paul

Ook Frank blikt tevreden terug op zijn parcours bij Vitrapack: ‘Ik ging doorheen de jaren van de ene machine naar de andere. Zo leerde ik enorm veel bij. En nu ben ik op het punt gekomen dat ik mijn kennis kan doorgeven aan de nieuwe garde. Die kennisoverdracht is enorm waardevol. Daar vaart het bedrijf wel bij.’

Menselijkheid troef

Danny Dutoy legde een polyvalent parcours af. Danny begon zijn loopbaan als helper-drukker. De stap naar drukker was een logische, de omweg langs de calculatiedienst en een fantastische finale als IT-man van Vitrapack waren minder evident. Danny kon tijdens het interview zelf niet aanwezig zijn, maar hij liet nadien weten dat hij zich aansluit bij Paul en Frank. Ook uit zijn traject blijkt immers dat Vitrapack mensen allerlei kansen geeft. De menselijkheid die hij in het bedrijf ervaart, zorgt ervoor dat hij na al die jaren heerlijke herinneringen en een blijvende band met ‘zijn’ bedrijf bewaart. ‘Zonder respectloos te zijn, mag ik zeggen dat ik de familie Laeremans meer als goede collega’s en vrienden zie, dan als bazen.’

“De ‘ouw madam’ kwam in mijn oor fluisteren dat ik goed mijn best deed. Straffer nog, ze had diezelfde boodschap aan de bazen overgebracht. Ik kreeg 15 frank per uur extra.” — Danny

Danny Dutoy (midden) legde een polyvalent parcours af. Zijn traject is één van de voorbeelden dat toont hoe Vitrapack mensen allerlei kansen geeft.

Danny Dutoy (midden) legde een polyvalent parcours af. Zijn traject is één van de voorbeelden dat toont hoe Vitrapack mensen allerlei kansen geeft.

Een aandoenlijke anekdote zet zijn stelling kracht bij: ‘Toen ik hier een paar jaar werkte, gebeurde er bij de ‘meisjes’ nog veel handwerk. Toen er een keer minder werk was aan de drukmachine, moest ik mee aan de lopende band blisters vullen met potloodjes en gommen. Die gadgets werden als reclameactie in tonnetjes waspoeder gestoken. Na enkele dagen kwam de ‘ouw madam’ in mijn oor fluisteren dat ik goed mijn best deed. Straffer nog, ze had diezelfde boodschap aan de bazen overgebracht. Wat bleek? Zij wilden luisteren naar wat een bescheiden bandwerkster kwam influisteren: ik kreeg  15 frank per uur extra. Dat was in die tijd een hele hoop. In welk bedrijf kom je dat soort meevoelende menselijkheid nog tegen?’

Contact is cruciaal

Marleens mooie loopbaan bij Vitrapack is inmiddels beëindigd. In haar domein, het personeelsbeleid, was het niet zozeer kennis die ze wilde doorgeven. Ze heeft in de eerste plaats aandacht voor een menselijke ingesteldheid. ‘Vroeger keek ik alle tikkaarten persoonlijk na. Als er iets vreemds aan de hand was, probeerde ik via menselijk contact te achterhalen wat. Was alles in orde? Als iemand relatief onverwacht verlof nam, probeerde ik ook discreet te achterhalen waarom. Is het om gezondheidsredenen? Is er in de familie iets gebeurd? In mijn werkwijze vertaalde ik echt de filosofie van het bedrijf: ik volgde de mensen van dichtbij, met de bedoeling hen optimaal te kunnen helpen.

“Zorg dat je iedereen persoonlijk kent. Werknemers zijn mensen, geen tiknummers. Hecht, oprecht contact is heel belangrijk.” — Marleen

Die boodschap is bij Vitrapack cruciaal: niets waardevollers dan menselijk kapitaal.’ Marleens  job wordt overgenomen door verschillende mensen en vol overtuiging deelt ze haar ‘wensen’: Zorg dat je iedereen persoonlijk kent. Werknemers zijn mensen, geen tiknummers. Hecht, oprecht contact is heel belangrijk. Als er dan iets aan de hand is, kan je dat plaatsen en menselijk maatwerk leveren. Die betrokkenheid van dichtbij is de weg naar de beste oplossing voor elke partij.’

'Niets waardevollers dan menselijk kapitaal' – die boodschap is bij Vitrapack cruciaal.

‘Niets waardevollers dan menselijk kapitaal’ – die boodschap is bij Vitrapack cruciaal.

Ook het advies dat Paul aan jonge of nieuwe medewerkers meegeeft, situeert zich op het vlak van het menselijke: ‘Ik vind het belangrijk om met zoveel mogelijk mensen in het bedrijf contact te leggen. We hebben er allemaal baat bij om goed met elkaar te praten en open te communiceren. Loopt er ergens iets stroef? Durf dat te benoemen, en draag liefst ook meteen een mogelijke oplossing aan. Iedereen kan van elkaar leren. Trouwens, je bent nooit te oud om te leren, zelfs niet aan het einde van je loopbaan. Uiteraard geldt dat ook voor mij. Iedereen welgekomen om constructief door te bomen!’

“We hebben er allemaal baat bij om goed met elkaar te praten en open te communiceren. Loopt er ergens iets stroef? Durf dat te benoemen, en draag liefst ook meteen een mogelijke oplossing aan.”

Verantwoordelijkheidsgevoel

Viviane schuift nog een andere dimensie naar voor. Haar fluwelen stem is al sinds jaar en dag een aantrekkelijk aanspreek- en aanknooppunt voor klanten. Ze voelt zich verantwoordelijk voor een vlot contact en een goede opvolging van alle vragen. ‘Het is gek, hoor: ik heb een echte band met de klant. Na jaren samenwerking ontstaat er een vorm van vertrouwdheid én vertrouwen. Ik voel me niet alleen verantwoordelijk voor ons eigen bedrijf, maar zal ook tot het uiterste gaan voor mijn klanten. Ik ben daar echt mee bezig en probeer zo goed mogelijk voor hen te zorgen.’

Leven en laten leven

Dany, die inmiddels net als zijn vrouw Marleen op pensioen is, heeft een korte maar bijzondere krachtige boodschap voor zijn opvolger: ‘Leven en laten leven.’ Hij licht die uitspraak verder toe: ‘Wij moeten onze kost verdienen, maar je moet zorgen dat ook klanten en  leveranciers hun kost kunnen verdienen. Eerlijkheid is daarbij cruciaal. Partners waarderen het vaak enorm wanneer je open kaart speelt. Dankzij dat wederzijdse vertrouwen kan je samen veel meer realiseren.’

Jos (tweede van links) moest niet lang nadenken over wat hij aan de volgende generaties wil doorgeven. 'Kom met een glimlach werken, en met goesting.'

Jos (tweede van links) moest niet lang nadenken over wat hij aan de volgende generaties wil doorgeven. ‘Kom met een glimlach werken, en met goesting.’

Goesting en een glimlach

Jos had nog niet stilgestaan bij wat hij aan de volgende generaties wil doorgeven. Maar hij heeft razendsnel een krachtig antwoord klaar: ‘Kom met een glimlach werken. En met goesting.’

“Kom met een glimlach werken. En met Goesting.” — Jos

Daarmee verwoordt Jos misschien wel de essentie van het hele gesprek. Want het is die goesting die mensen samenbrengt, dichter bij elkaar. Het is die goesting die als een rode draad de vijftig zakjes in gekleurd cellofaanpapier verbindt met de ratelende typemachines, de jarenlange bedrijfstrouw en de ijkpunten van groei . Het is die goesting die ervoor zorgt dat er bij Vitrapack al decennialang een gemoedelijke en vriendschappelijke werksfeer hangt. En het is die goesting die ervoor zorgt dat Jos, Dany, Paul, Marleen, Frank, Viviane en Danny met zo’n warme gloed kunnen vertellen over hun tijd bij Vitrapack.

 

Dit is het vijfde en laatste deel van het gesprek met de anciens van Vitrapack. Via de hyperlinks in de laatste paragraaf kan je ook de vier voorgaande delen lezen. Bedankt om al die mooie herinneringen en jullie wijsheid te delen Jos, Dany, Paul, Marleen, Frank, Viviane en Danny!