14/06/2017

Bedrijfsgeschiedenis van dichtbij – episode 3: Een écht familiebedrijf

Vitrapack is een écht familiebedrijf, weten anciens Jos, Dany, Paul, Marleen, Frank, Viviane en Danny te vertellen. Dat is niet enkel zo omdat de vierde generatie van de familie Laeremans er aan de slag is, ook werknemers zelf brengen vaak familieleden aan. Die vriendschappelijke, familiale sfeer creëert een mooie bedrijfstrouw.

Begin de jaren ’80. Dat Vitrapack een écht familiebedrijf is merk je meteen aan de sfeer.

Dat Vitrapack een écht familiebedrijf is – in meerdere betekenissen van het woord – blijkt tijdens het gesprek met de anciens uit een anekdote die Frank vertelt: ‘‘Ik was 17 jaar toen ik hier begon. Ik herinner me de eerste dag nog goed: ik moest samen met mijn vader ’s morgens mee vertrekken om de vroege te doen. Die begon om zes uur. Na een rondleiding langs de twee machines die er toen stonden, was het direct al half acht of acht uur. De tijd ging enorm snel. Om twee uur, midden op de middag, was ik al steendood, omdat ik het niet gewoon was om zo lang recht te staan.’

Franks vader werkte dus ook bij Vitrapack. ‘Die is hier op pensioen gegaan’, merkt Marleen op. Niet alleen de stichtende familie bracht veel werkkrachten aan, ook werknemers brachten vaak familieleden mee. Frank: ‘Vroeger werkten hier veel familie van mij: niet alleen mijn vader, maar ook twee nichten en een kozijn. Er werd vaak gepolst: heb jij geen familie die interesse heeft om hier te komen werken?’ Ook bij anderen aan de tafel gebeurde het zo. Viviane: ‘Mijn zoon werkt hier bijvoorbeeld ook.’ Ook de zus van Jos werkte bij Vitrapack toen hij er begon en later kwam er ook een broer voor het bedrijf werken. Dat familiegevoel versterkt het onderlinge samenhorigheidsgevoel en zorgt ervoor dat mensen lang en graag bij Vitrapack blijven werken.

Niet alleen de stichtende familie bracht veel werkkrachten aan, ook werknemers brachten vaak familieleden mee.

Dankzij die bedrijfstrouw heerst er een gemoedelijke sfeer onder de collega’s.

Bedrijfstrouw

Niemand aan tafel heeft ooit bewust de beslissing gemaakt om voor de rest van zijn of haar leven bij Vitrapack te blijven werken. Jos verwoordt het kort en krachtig: ‘Dat is gewoon gebeurd.’ Vivianne vult verder aan met een bespiegeling over de tijdsgeest: ‘Ik denk dat wij van een generatie zijn die niet zomaar van de ene job naar de andere overgaan. Als je goed zit, dan zoek je ook niet verder. En wanneer weet je dat je goed zit? Als je je job graag doet en je collega’s graag hebt. Dan voel je jezelf goed in een bedrijf.’

Vivianne: ‘Wanneer je goed zit in een job, zoek je ook niet verder.’

‘We hebben een heel klein personeelsverloop’, gaat Marleen verder. ‘Dat was vroeger nog veel minder dan nu. De jonge gasten van nu zullen al sneller zeggen: ik doe dat niet, of het is te zwaar, of het is te vroeg opstaan, of het ligt me niet. Vroeger hoorde je dat soort uitspraken minder. Het grootste deel van ons personeel heeft al tien of vijftien jaar ervaring in ons bedrijf.’ Dankzij die bedrijfstrouw heerst er een gemoedelijke en vriendschappelijke sfeer onder de collega’s, vindt Frank: ‘Na zo lang samen te werken, geraak je aan elkander gehecht!’

Marleen, die sinds jaar en dag instaat voor het personeelsbeleid, zag tijdens haar carrière het aantal werknemers verdubbelen. ‘Veertig jaar geleden werkte hier ongeveer veertig mensen. Vandaag zijn dat er meer dan tachtig.’ En het bedrijf groeit jaar na jaar verder.

Dit is het derde deel van een reeks over de geschiedenis van Vitrapack. We duiken – ietwat nostalgisch – in het verleden. Genoten van de lectuur? Deel dit verhaal met collega’s, vrienden, kennissen of familie. Schrijf iemand in op deze nieuwsbrief.